Zou je misschien voor onze website een column over de lente willen schrijven? Toen ik die mail van Minella las moest ik grijnzen . Haar kennende verwachtte ze vast iets over genieten van de natuur, wandelen in de zon , de bloemknoppen in  de ontluikende natuur, nieuw begin en zo , want zij is echt zo’n type , waarvoor de tuin , het weer e.d heel belangrijk zijn.

Maar ik had het er die ochtend juist met onze schoonmaakster over gehad, dat ik totaal anders in elkaar zit. Elke keer komt zij namelijk met rode wangen van het fietsen bij ons binnen en begint dan een lofzang op de lekkere frisse wind, de lammetjes in de wei, de knoppen aan de bomen of wat ze ook maar ervaart op het tochtje van Westergeest naar Kollumerzwaag . En elke keer realiseer ik me weer , dat ik dan pas naar buiten kijk. Het weer boeit me gewoon niet. Het staat ergens aan de rand van mijn belevingswereld. Als het over het voorjaar gaat dan denk ik aan het organiseren van paasprojecten, jeugdweekend, premarriagecourse geven ,dat soort dingen. Daar kan ik helemaal in opgaan , altijd op zoek naar ideeën, filmpjes , muziek.

Lieuwe, mijn man is juist iemand, die zodra het kan buiten gaat zitten of in de tuin gaat rommelen. Afgelopen zaterdag was weer typerend. Het eerste voorjaarsweekend en Lieuwe begint s ochtend gelijk de tuin bij te werken, terwijl ik binnen de collectie CD’s probeer weer compleet en op orde te krijgen. Om drie uur loop ik nog in mijn pyjama, tevreden met de opgeruimde CDkast en de wassen, die ik ondertussen gedraaid heb. Pas dan bedenk ik, dat Lieuwe nog steeds buiten is, omdat het zulk mooi weer is en dat ik dus de was wel buiten kan ophangen. Maar na het was ophangen duik ik gelijk  achter de computer en voor ik het weet is het alweer tijd om eten te koken. En Lieuwe schuift na een hele dag buiten voldaan aan tafel.

Wij zijn dus, wat dat betreft, heel verschillend. Dezelfde wereld beleven we heel anders. De één veel meer via de zon, ogen , lijf , beweging , natuur , de ander via muziek, gedachten en cultuur. En allebei hebben we toch  een dag waar we tevreden op terug kijken.

Zo kun je heel verschillend zijn , maar toch en misschien juist daarom wel van elkaar genieten. Het is niet voor niks dat mensen vaak verliefd worden op iemand, die juist heel anders is . Dat daagt je uit om je wereld te vergroten en met de ander op avontuur te gaan.

Daarom verbaast het mij altijd weer als mensen uit elkaar gaan omdat ze te veel zouden verschillen. Ik weet  zeker dat in heel veel gevallen juist door je verschillen te leren waarderen de liefde weer tot bloei kan komen . Ook na een wat ijzige periode mag je blijven geloven , dat nieuwe knoppen  weer kunnen gaan bloeien . Met een beetje warmte of dat nu van zon of muziek is kun je steeds weer opnieuw openbloeien voor elkaar. Elke keer een nieuwe lente.

Jeannet Bijleveld (P)MC-cursusleider Kollummerzwaag